Գագիկ ՄԱՐՏՈՅԱՆ. Այդ ի՞նչ Աստանա է ի զորու փոխելու արցախցիների ճակատագիրը

Միկոյանն այն քաղաքական գործիչն է, ով ակտիվորեն կողմ էր արտահայտվում Ղարաբաղը և Զանգեզուրը Ադրբեջանի կազմում թողնելուն, բայց միաժամանակ պաշտպանում էր նաև Ադրբեջանի կազմում Ղարաբաղին ինքնավարության կարգավիճակ տալու տեսակետը: Հազիվ թե այս մասին չիմանային նրանք, ովքեր հղացել են Միկոյանի արձանը Երևանի կենտրոնում դնելու գաղափարը: Բայց սխալվում են այս մարդիկ, եթե մտածում են, որ Միկոյանի խոսքով և գործով է որոշվել Ղարաբաղն ու Զանգեզուրը Հայաստանին թողնելու կամ Ադրբեջանին տալու հարցը: Հազար ինը հարյուր տասնինը թվականից սկսած, երբ զանգեզուրցիները զենքը ձեռքին իրենց ինքնիշխանությունն էին պաշտպանում, այդ նույն ժամանակ ղարաբաղցիները մեկը մյուսի ետևից համագումարներ էին հրավիրում՝ ընդամենը հայտարարելու համար, որ իրենք դեմ են Ադրբեջանի կազմում հայտնվելուն: Այդպես վարվեր Նժդեհը՝ այն ժամանակ, հաստատ Զանգեզուրն էլ էին Ադրբեջանին տվել: Հիմա Արցախինն է. այդ ի՞նչ Աստանա է ի զորու փոխելու արցախցիների ճակատագիրը, երբ նրանք զենքով են նվաճել իրենց ինքնիշխանությունը և երբեք էլ չեն պատրաստվում հրաժեշտ տալ զենքին:

Մեկնաբանություններ